Księga Psalmów 41

Przekład: PolUGdanska · Stary Testament

1Błogosławiony, kto zważa na ubogiego, Pan go wybawi w dniu niedoli.

2Pan będzie go strzegł, zachowa przy życiu, będzie mu błogosławił na ziemi i nie wyda go na pastwę jego wrogów.

3Pan pokrzepi go na łożu boleści, w czasie choroby poprawi całe jego posłanie.

4Powiedziałem: Panie, zmiłuj się nade mną, uzdrów moją duszę, bo zgrzeszyłem przeciwko tobie.

5Moi wrogowie źle o mnie mówią: Kiedy on umrze i zginie jego imię?

6Jeśli któryś przychodzi mnie odwiedzić, mówi obłudnie; w swoim sercu gromadzi nieprawość, a gdy wychodzi, rozpowiada.

7Wszyscy, którzy mnie nienawidzą, szepczą wspólnie przeciwko mnie, przeciwko mnie obmyślają zło;

8Mówiąc: Spadła na niego złośliwa zaraza, położył się i już nie wstanie.

9Nawet mój przyjaciel, któremu ufałem, który jadł mój chleb, podniósł przeciwko mnie piętę.

10Ale ty, Panie, zmiłuj się nade mną i podnieś mnie, abym im odpłacił.

11Po tym poznam, że mnie sobie upodobałeś, że mój wróg nie będzie triumfował nade mną.

12Ty zaś wesprzesz mnie ze względu na moją uczciwość i na wieki postawisz mnie przed swoim obliczem.

13Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, od wieków aż na wieki. Amen, amen.