Księga Psalmów 32

Przekład: PolUGdanska · Stary Testament

1Błogosławiony ten, komu przebaczono występek, komu grzech zakryto.

2Błogosławiony człowiek, któremu Pan nie poczytuje nieprawości i w którego duchu nie ma podstępu.

3Gdy milczałem, moje kości schły od moich całodziennych narzekań.

4We dnie i w nocy bowiem ciążyła na mnie twoja ręka, usychałem jak podczas letniej suszy. Sela.

5Wyznałem ci swój grzech i nie kryłem mojej nieprawości. Powiedziałem: Wyznam moje występki Panu, a ty przebaczyłeś nieprawość mego grzechu. Sela.

6Dlatego do ciebie będzie się modlił każdy pobożny w czasie, gdy można cię znaleźć; nawet w czasie powodzi wielkich wód, one go nie dosięgną.

7Ty jesteś moim schronieniem, zachowasz mnie od ucisku; otaczasz mnie pieśniami wybawienia. Sela.

8Pouczę cię i nauczę cię drogi, którą masz kroczyć, poprowadzę cię swoim okiem.

9Nie bądźcie bezrozumni jak koń czy jak muł, których pyski trzeba okiełznać uzdą i wędzidłem, aby się na ciebie nie porywały.

10Wiele cierpień spada na niegodziwego, lecz ufającego Panu otoczy miłosierdzie.

11Weselcie się w Panu i radujcie się sprawiedliwi, wykrzykujcie radośnie, wszyscy prawego serca.