Zawsze z Bogiem

Stary Testament · PolUGdanska

Księga Psalmów 32

11 wersety · rozdział 32 z 150

1 Błogosławiony ten, komu przebaczono występek, komu grzech zakryto.

2 Błogosławiony człowiek, któremu Pan nie poczytuje nieprawości i w którego duchu nie ma podstępu.

3 Gdy milczałem, moje kości schły od moich całodziennych narzekań.

4 We dnie i w nocy bowiem ciążyła na mnie twoja ręka, usychałem jak podczas letniej suszy. Sela.

5 Wyznałem ci swój grzech i nie kryłem mojej nieprawości. Powiedziałem: Wyznam moje występki Panu, a ty przebaczyłeś nieprawość mego grzechu. Sela.

6 Dlatego do ciebie będzie się modlił każdy pobożny w czasie, gdy można cię znaleźć; nawet w czasie powodzi wielkich wód, one go nie dosięgną.

7 Ty jesteś moim schronieniem, zachowasz mnie od ucisku; otaczasz mnie pieśniami wybawienia. Sela.

8 Pouczę cię i nauczę cię drogi, którą masz kroczyć, poprowadzę cię swoim okiem.

9 Nie bądźcie bezrozumni jak koń czy jak muł, których pyski trzeba okiełznać uzdą i wędzidłem, aby się na ciebie nie porywały.

10 Wiele cierpień spada na niegodziwego, lecz ufającego Panu otoczy miłosierdzie.

11 Weselcie się w Panu i radujcie się sprawiedliwi, wykrzykujcie radośnie, wszyscy prawego serca.

Czytaj dalej w aplikacji — z zakładkami i codziennym czytaniem. Otwórz w aplikacji