Zawsze z Bogiem

Stary Testament · PolUGdanska

Księga Psalmów 146

10 wersety · rozdział 146 z 150

1 Alleluja. Chwal, duszo moja, Pana.

2 Będę chwalić Pana, póki żyję; będę śpiewał memu Bogu, póki będę istniał.

3 Nie pokładajcie ufności we władcach ani w żadnym synu ludzkim, u którego nie ma wybawienia.

4 Opuszcza go duch i wraca do swojej ziemi; w tymże dniu zginą wszystkie jego myśli.

5 Błogosławiony ten, kogo pomocą jest Bóg Jakuba, kto nadzieję pokłada w Panu, jego Bogu;

6 Który uczynił niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest; który dochowuje prawdy na wieki;

7 Który oddaje sprawiedliwość pokrzywdzonym i daje chleb głodnym; Pan uwalnia więźniów.

8 Pan otwiera oczy ślepych; Pan podnosi przygnębionych; Pan miłuje sprawiedliwych.

9 Pan strzeże przychodniów, wspomaga sierotę i wdowę, ale krzyżuje drogę niegodziwych.

10 Pan będzie królował na wieki, twój Bóg, o Syjonie, z pokolenia na pokolenie. Alleluja.

Czytaj dalej w aplikacji — z zakładkami i codziennym czytaniem. Otwórz w aplikacji